Politici, Goden en Messiahs

Door: Szandor Blestman
[

] [Post aan Referenties @ AfroArticles.com]

[Gepost op: 2008-08-24]

Ik hoorde een gesprek de andere dag plaatsvindt waar één persoon aan een andere verklaarde hoe hij over Barack Obama voelde. Hij vertelde deze vrouw dat aan hem, en aan mensen in zijn generatie, Barack Obama de zelfde hoop vertegenwoordigde die Kennedy hadden vertegenwoordigd aan die generatie opvijzelen. Deze verzonden verklaring rilt onderaan mijn stekel. Hier was een mens in zijn eind van de jaren vijftig dat niet alleen Barack Obama vergelijken bij kennedy John F, (geen inbreuk, maar M. Obama zijn geen kennedy John F) maar hij hangt zijn hoop en dromen op één individu dat een onbepaalde agenda heeft, een twijfelachtig verleden kan hebben, en een collectivist stemmingsverslag heeft. Ik denk dit man geloof misplaatst is en de gedachte dat er miljoenen meer daar als hem zijn me stoort.

Begin met het John F kennedy ding. Ik was geboren het jaar M. Kennedy voorzitter werd verkozen en slechts drie was toen hij werd vermoord, zodat herinner ik persoonlijk niets over zijn voorzitterschap. Wat ik over hem ik weet ken van wat ik in geschiedenis heb gelezen en wat ik heb gelezen ik hield van. Één van de dingen die ik over JFK heb begrepen ben dat hij was geen ventilator van de Federale Reserve of in het algemeen van centrale banken. Hij was een bedreiging voor hen. M. Obama heeft een zulk een standpunt niet ingenomen. JFK nam ook een tribune tegen geheimhouding en de geheime maatschappijen. M. Obama heeft geen dergelijk ding gedaan. Velen hebben voorgesteld dat het deze facetten van John F kennedy beleid samen met de houding van zijn broer tegen georganiseerde misdaad was die hem vermoord kreeg. Het verschijnt aan me dat M. Obama met de onderneming eerder dan tegen het werkt. Hij kan verandering beloven, maar alle hoor ik propaganda is en gelukkig het spewing van zijn mond spreek en alle ik zie meer van het zelfde is indien hij wordt verkozen. Hij biedt geen echte verandering aan en om het even welke verandering die uit zijn beloften zou moeten gebeuren zal noodzakelijk geen verandering voor beter zijn.

Maar toch is dit nieuw niets. De mensen hebben altijd hun politici verwacht dat bewaren hen van één of andere waargenomen onrechtvaardigheid of bedreiging sinds zij hun eigen persoonlijke verantwoordelijkheid afstonden en het op één of andere benoemde leider duwden. Zelfs terug in de tijd van het Roman Imperium werden de leiders beschouwd als goden. In feite, werd het verplicht gesteld dat de mensen hen als goden aanbidden. Het is bang makend om van mening te zijn dat dit de richting is onze natie neemt. De Verenigde Staten van Amerika was verondersteld om een land te zijn dat op het gebouw wordt gebaseerd dat alle mensen gecre�ërde gelijke, niet het gebouw zijn dat er één onder ons is wie meer perfect is dan de rest ons. Het werd gebaseerd op het gebouw dat elk individu zijn eigen behoeften, niet het gebouw kan het best bepalen dat onder ons weet wat voor allen best is. Het werd gebaseerd op het idee dat de individuen en de plaatsen konden het best bepalen welk beleid het algemene gebied aanpaste, niet het idee dat een gecentraliseerde overheid of één enkele leider één of ander utopian idee onderaan de kelen van alle Amerikanen in een één zou moeten dwingen rangschikte pasvormen al concept.

In de tijd van het Roman Imperium was het gemakkelijk om de mensen te houden aanbiddend de staat. Er waren bedreigingen die hen omringen. De legers van „Barbaren“ verzamelden zich op de grenzen van het imperium en bedreigden de burgers van Rome. De „minder beschaafde“ volkeren van de wereld waren gemakkelijke doelstellingen want de Roman leiders aan demonize en aanvallen. De mensen van het Roman Imperium keken vaak aan hun militair en hun keizer voor bescherming. Het is niet zo eenvoudig in de wereld van vandaag. De mensen van Boogie zijn moeilijker voorbij te komen. Soms kunnen zij moeten worden uitgevonden of een groep kan moeten worden geëtiketteerde en worden uitgesloten om de noodzakelijke vreesfactor te verstrekken. Op deze wijze zal de moderne mens aan zijn leiders voor bescherming kijken, zodat hij van één of andere waargenomen bedreiging „kan worden gered“. Op deze wijze zal hij zijn vrijheden voor een maatregel van veiligheid opgeven. Op deze wijze kan men zeer goed zijn conned in het opgeven van zijn rechtmatig bezit voor een lege belofte. Aangezien het in Roman tijden was, zodat is het weldra geworden.

De keizers van Rome hadden andere manieren om de massa's naast de vrees voor aanval van de buitenkant en de belofte van veiligheid te controleren verstrekt militair. Zij kenden ook de waarde van schouwspel. Zij kenden het voordeel zij uit openbare werken konden voortkomen. Zij begrepen ook het het concept klassenstrijd en wisten zeer goed hoe te om de mensen van één klasse tegen een andere te spelen. Op deze wijze konden zij populace onderhouden houden en hen verhinderen te realiseren zij werden geschoren. Op deze wijze konden zij groepen mensen houden die hun ire concentreren op andere groepen eerder dan op de elite boven op de economische piramide. De moderne politici werken op gelijkaardige wijze. Zij beloven de vruchten van de arbeid van andere mensen aan die beschouwd als minder gelukkig terwijl de politieke klasse en hun vrienden wallow in unearned rijkdom. Zij houden de nadruk van de mensen van zij die echt samenzweren om hen te manipuleren door aan hen giften te leveren die van de openbare schatkist worden gestolen. Met dergelijke beloften is het geen wonder de massa's op hen met de bewondering kijken zullen die gewoonlijk voor goden wordt gereserveerd. Op deze wijze geven de massa's hun onafhankelijkheid op en worden afhankelijk van die in bevoegdheid om hen te voorzien. Aangezien het in de tijd van het Roman Imperium was, zodat is het weldra geworden.

De massamedia is slechts te gelukkig om schouwspel voor de massa's te verstrekken. Met de belofte dat de reusachtige media conglomeraten hun informatiemonopolies zullen kunnen houden zij enkel gelukkig zijn om een positief beeld van om het even welke politicus zij anoint als gekozen te ontwerpen. Op zulk een manier zij welk beeld en welke verhalen kunnen beslissen om de gemeenschappelijke man te bevorderen zo te begraven neemt een verdund en gemanipuleerd beeld van zij waar die naar macht streven. Op deze wijze zij die de media ook bezitten bezitten de politicus. Zelfs kan de meest vilest, meest verdorven mens worm zijn manier in de harten van miljoenen mits hij zegt wat de mensen willen horen en de media tonen slechts wat het het publiek wil zien. Als de keizer van het oude voorzitten de gladiatorenspelen, zien de massa's slechts sterke, trillende personage in het openbare cijfer van hun toekomstige leider. Het is een vervormde mening de massa's zien. Het is een gevaarlijke praktijk om het geloof van populace in de handen van zulk een cijfer te zetten. Misschien het oude gezegde dat sommige dingen nooit veranderen hier van toepassing is.

De stichters van deze natie gaven ons een gift. Hoewel die gift in de Grondwet van dit land en de Verklaring van Onafhankelijkheid wordt opgenomen die geboorte onze natie hielpen, zijn die documenten niet de gift die ik heb gesproken van. De stichters die van de Verenigde Staten van Amerika, in de leeftijd van verlichting hebben grootgebracht, begrepen de principes van vrijheid, persoonlijke verantwoordelijkheid en onafhankelijkheid. Zij kozen deze principes als malplaatje voor de bouw van de natie. Zij begrepen de dwaasheid van het geven van teveel macht aan de één mens, of aan één klasse, en vochten om zulk een situatie te gebeuren aan hun nageslacht te verhinderen. De grondwet is genegeerd en defiled nu voor decennia, maar de stichters onderwezen ons wat het om vrij betekent te zijn. Dat is hun gift, en hopelijk hun uiteindelijke erfenis.

Wij onze onafhankelijkheid moeten herwinnen. Wij zouden afhankelijk van anderen moeten ophouden om dit voor ons te doen. Wij zouden kwesties in onze eigen handen moeten nemen. Wij zouden onze vrijheid en onze macht moeten terugwinnen. Wij zouden van de federale overheid van zijn controle van ons leven neer moeten ontdoen en het krimpen aan het punt waar wij nauwelijks bewust zijn het zelfs bestaat. De decentralisatie is wat nu, niet grotere overheid, meer bureaucratie en ontbroken regelingen van de rijkdomherdistributie nodig is. Wij moeten ophouden gelovend dat wat messiah aan onze redding gaat komen en ons de manier tonen aan wat beloofd land. Elke één van ons moet zijn eigen savior zijn. Elke één van ons moet de verandering zijn die hij heeft gewenst.

De Bron van het artikel: http://www.afroarticles.com/article-dashboard

Ongeveer de Auteur: Szandor Blestman, is een elektro-mechanische technicus door handel. Hij woonde de Universiteit van Illinois bij en verdiende Bachelor de graad in Retoriek in 1984 met minderjarigen in Math en de Geologie. Hij bereikte Meester van Wetenschap in IT van de Universiteit van de Universitaire Universiteit van Maryland in Dec. 2004. Hij is gehuwd 18 jaar, en gehad vijf prachtige kinderen, drie waarvan aan volwassenheid zijn gegroeid. Bezoek zijn blog bij: szandorblestman.blogspot.com/

& Het Profiel van de mening & Alle Artikelen door: Szandor Blestman &

		Post Commentaar
		Blog Dit Artikel!
		Bespreek Artikel in Forum
		Publicatie & De Termijnen van de herdruk

Gelieve te schatten dit Artikel

Nog niet Geschat

Klik hierboven het Pictogram XML om Stemming te ontvangen & De kies Artikelen van het Proces via RSS!

& Het Voer van de categorie & Alle-in-één Voer & Andere Voer & Opties Syndication &

Extra Artikelen van - Huis & Overheid & Stemming & Kies Proces

De verkiezing is over, verloren wij, Tijd voor Revolutie - door: Szandor Blestman
Een toespraak dat door Ron Paul aan RNC - door moet worden Gelezen: Szandor Blestman
Een toespraak voor RNC Ondersteunend een Ron Paul Candidacy - door: Szandor Blestman
Een stem van de Derde wordt niet verspild - door: Szandor Blestman
Een stem voor Klem Baldwin wordt niet verspild - door: Szandor Blestman
De vermoedelijke Republikeinse Benoemde en dat Andere Kerel - door: Szandor Blestman
Ron Racer“ Paul „van de Snelheid - door: Szandor Blestman
Ron Paul Is Not Done Yet - door: Szandor Blestman
De de opiniepeilingsvertraging van Zimbabwe belt een klok in Kenia - door: Cyrus Kinyungu
Omhels debat als kritieke component van democratie - door: Ali A. Mazrui

Het teken omhoog voor een vrije rekening of leert meer & Login van het lid &
De Richtlijnen van de voorlegging &

	Druk Dit Artikel af
	Post Commentaar
	Voeg aan Favorieten toe
	E-mail aan Vrienden
	Klaar e-zine & Syndication
	Maak Pdf- Artikel
	Post aan del.icio.us
	Post aan Furl
	Voeg aan Referenties Google toe
	Leg aan Netscape voor
	Voeg aan Yahoo toe! Mijn Web
	Voeg HoofdVoer aan Vooruitzichten toe
	Post aan Referenties @ AfroArticles.com

	Post aan BookMarkAfrica.com